«Ενας φίλος ήρθε απόψε απ’ τα παλιά, φορτωμένος με χιλιάδες αναμνήσεις» τραγουδούσε άλλοτε ο Σώτος Παναγόπουλος. Αγαπημένο τραγούδι και αγαπημένος τραγουδιστής του Καραμανλή του πρεσβύτερου. Ο Τσίπρας, βέβαια, ανήκει σε άλλη γενιά, οπότε αποκλείεται να ψιθύρισε αυτό το τραγούδι στον Ανχελ Γκουρία, γενικό γραμματέα του ΟΟΣΑ, τον οποίο υποδέχτηκε και έγλειψε πατόκορφα, παρουσιάζοντάς τον σαν το αντίπαλο δέος της κακιάς τρόικας. Άλλωστε, οι αναμνήσεις από τα έργα και τις ημέρες του σενιόρ Γκουρία και του οργανισμού που διευθύνει είναι τόσο νωπές που ένας σώφρων πολιτικάντης έχει κάθε λόγο να τις απωθεί. Κανένας δεν ξύνει με τη θέλησή του τις δικές του πληγές.
«Η πρόταση περί κατάργησης της ενιαίας τιμής αποτελεί οργανικό στοιχείο της πρόσφατης έκθεσης του ΟΟΣΑ, αλλά, πέρα από τη διεθνή εμπειρία, αγνοεί την ανάγκη για την πολυφωνία και πλουραλιστική παραγωγή – διάδοση και αναπαραγωγή της γνώσης. Είναι πρόταση που περιλαμβάνεται στην περίφημη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, αυτή τη μαύρη βίβλο του νεοφιλελευθερισμού. Όπως σε όλα τα θέματα, παίζοντας με τις λέξεις και εξαπατώντας τον κόσμο, ο ΟΟΣΑ χρησιμοποιεί τον όρο “απελευθέρωση της τιμής’’ και όχι τον όρο “κατάργηση της τιμής προστασίας της εγχώριας παραγωγής και διακίνησης βιβλίων’’. Είναι μια πολύ συνηθισμένη πρακτική και στρατηγική από τη μεριά του νεοφιλελεύθερου ιερατείου, που βαφτίζει μεταρρύθμιση κάθε βάρβαρη απορρύθμιση». Αλέξης Τσίπρας, 17 Μαρτίου του σωτηρίου έτους 2014.
_2.jpg)
